Gratai...Ka!!! Just a Girl Blog.

เคยคิดบ้างไม้ว่าถ้าตัวเองทำอะไรที่ให้อภัยไม่ได้ลงไป......จะทำยังไง.......

......ณ วันหนึ่ง กับเรื่องที่ผิดพลาด....อีกครั้ง.... ทั้งๆที่รู้ว่าโอกาสที่จะเกิดขึ้นมีมาก..... แต่ก็ยังระมัดระวังตัวไม่พอ...... หรือไม่ระวังกันนะ..... เวลาเกิดเรื่องแบบนี้ ก็พาลจะคิดแต่เรื่องร้ายๆที่เคยเกิดขึ้นที่ผ่านมา..... คิดแล้วยิ่งไปกันใหญ่......อยากลงโทษตัวเอง......แต่ไม่รู้จะทำยังไง.......ถ้าคิดว่าทำอะไรแล้วแก้ไขเรื่องที่เกิดขึ้นได้ก็จะทำ..... แต่มันคงไม่มี......ไม่อยากอยู่คนเดียวเลย.......ไม่อยากคิดมาก.....

อยากให้คนรอบข้างต่อว่ามากกว่านี้หน่อย.... เผื่อจะทำให้รู้สึกดีขึ้นบ้าง.....แต่เหมือนทุกคนจะเข้าใจ...... เข้าใจเกินไป....

อยากทำงานหนักๆ.....จะได้ไม่มีเวลาคิดถึงเรื่องต่างๆ.....จะได้ไม่มีเวลาคิดว่าอยู่ตัวคนเดียว.....อยากมีคนมาปลอบอยู่ข้างๆ.....แต่มันคงเป็นไปไม่ได้.....

แย่จริงๆ......

ให้อภัยตัวเองเถอะนะ.....

Working Women  I want to be working women.

เหมือนจะเคยได้ยินเด็กสาวคนหนึ่งพูดประโยคนี้........ใครกัน......รู้สึกจะเป็นชั้น......ในอดีต......นานมาแล้ว......อยากรู้นะว่าประโยคนี้มันเลือนหายไปเมื่อไหร่.....จำไม่ได้.....แต่.....ตอนนี้ก็กำลังจะก้าวเป็น Working women เต็มตัวแล้วสิ....ทำไมนะ....

จากวัยเรียนก้าวเข้าสู่วัยทำงาน......ก้าวเข้าสู่ชีวิตอีกรูปแบบหนึ่งที่นึกไม่ถึงมาก่อน.....ว่าชีวิตจะก้าวมา.....เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในแต่ละวันช่าง........ไม่สามารถบรรยายได้........เหนื่อย.....สับสน.......เส้นทางที่เดินไป.....ตามเส้นที่คนอื่นขีดไว้......ผู้คนมากมายที่เข้ามาเกี่ยวข้อง.........หลายคนเข้ามา.........ขีดเส้นทาง.......ขีดไปขีดมา.......ก็ยิ่งวุ่นวาย......เมื่อไหร่เส้นทางที่เดิน.......จะสามารถกำหนดได้ด้วยตัวเองซะที..........

ก้าวเข้ามาสู่โลกใหม่.....แทนที่โลกจะกว้างขึ้น.....แต่กลับแคบลง......แปลกนะ.......

พยายามคิดว่า......ก็ยังโชคดีกว่าอีกหลายคน......ที่ยังไม่ได้เริ่มต้นการทำงาน.....แต่......ก็ยังคิด......ว่าคนอื่นที่ทำงานแล้วเค้าจะเป็นเหมือนกันไม้......