เรื่องทุกเรื่องต้องมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ มันอยู่ที่ว่าเริ่มได้ยังไง และจบได้ยังไง และเราก็คิดว่าคงมีอีกหลายคนที่มีจุดเริ่มต้น และจุดจบของเรื่องเหมือนเรา เรื่องที่เกิดกับเราหรือ อืม..เล่าก็ดี คือการไปอยู่ใกล้ๆใครซักคนด้วย ความเหงา แต่พอไปอยู่ใกล้ๆเค้ามากๆเราก็รักเค้าและพอเรารักเค้าเราก็อยากที่จะทำให้เค้ารักเราด้วย เมื่อวันหนึ่งเค้าก็รักเรา ตอนที่คนทั้ง 2 คน รักกันมันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก ใครที่เคยจะรู้ว่าไม่สามารถหาช่วงเวลาไหนๆมาแทนได้อีกแล้ว คนที่ยังไม่เคยซักวันคุณจะรู้เอง ช่วงเวลาที่คน 2 คนรักกัน มันก็เป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่งที่มีเริ่มก็ต้องมีจบและหลังจากผ่านช่วงเวลานั้นไปเมื่อเราห่างกัน ความห่างไกล ต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเอง ต่างมีเส้นทางเดินที่ไม่สามารถมาบรรจบกันได้เหมือนเดิม คิดดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับความรักนั้น... สิ่งที่เกิดคือ มันเริ่มจางหายไปในใจของฝ่ายหนึ่งจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม และเมื่อมาถึงเวลาที่ฝ่ายหนึ่งนั้นรู้แน่ว่ามันต้องจบ ลองคิดดูอีกว่าแล้วอีกฝ่ายล่ะ ถ้าความรักของฝ่ายเราจางหายไปเหมือนที่เค้าเป็นได้ก็คงดี เรื่องก็คงจบลงด้วยดี แต่มันไม่ใช่ความรักของฝ่ายเรายังล้นปรี่เหมือนตอนที่จากกัน ไม่เคยจางหายไปแม้แต่นิดเดียว และแล้วปัญหาเกิดตรงเมื่อฝ่ายที่ความรักหมดไปต้องบอกความจริงกับฝ่ายที่ยังรักอยู่ แล้วคุณจะคิดว่าฝ่ายเราจะรู้สึกยังไง ด้านเค้า คงไม่รู้สึกอะไรแน่ เพราะเค้าไม่รัก ไม่รักก็หมายถึงไม่แคร์ ไม่แคร์ก็หมายถึงไม่ต้องทำอะไรที่เป็นการรักษาความรู้สึกกันอีก เมื่อฝ่ายเรานี้ได้รับรู้ความจริงที่ไม่คิดเลยว่ามันจะเกิดขึ้นกับตัวเอง เราสามารถทำอะไรได้ไม้ คำตอบคือ ไม่ได้ เราห่างกันเกินไป ทั้งๆที่ใจเราอยู่ใกล้เค้าตลอด แต่เราหารู้ไม่ว่าใจเค้าไม่ได้อยู่ใกล้เราอีกแล้ว แล้วทำอะไรได้บ้าง ได้แต่ก้มหน้ายอมรับความจริงเท่านั้นเอง...
edit @ 2005/05/19 20:31:00
#1 By `ochinz` (202.12.97.111 /10.161.204.113) on 2005-06-07 13:32